دل نوشته های سمیرا مهربون

در سکوت شب من ، ناگهان حادثه ای... ناگهان وسوسه ای تلخ گذشت...   من تو را کم داشتم در سکوت شب من ،   آسمان حرفی زد...   و غزل شعری شد... در سکوت شب من،   موج گیسوی تو آرام نداشت   برق چشمان تو پیغام نداشت...   چه سرابی دارم   که امیدم به نگاهت...   سالها یخ زده است...   ...

به یک پلک تو می‌بخشم تمام روز و شب‌ها را که تسکین می‌دهد چشمت غم جانسوز تب‌ها را بخوان! با لهجه‌ات حسّی عجیب و مشترک دارم فضا را یک‌نفس پُر کن به هم نگذار لب‌ها را به دست آور دل من را چه کارت با دلِ مردم! تو واجب را به جا آور رها کن مستحب‌ها را دلیلِ دل‌خوشی‌هایم! چه بُغرنج است دنیایم! چرا باید چنین باشد؟ نمی‌فهمم سبب‌ها را بیا این‌بار شعرم را به آداب تو می‌گویم که دارم یاد ...

  در سکوت شب من ، ناگهان حادثه ای... ناگهان وسوسه ای تلخ گذشت... من تو را کم داشتم   آسمان حرفی زد... و غزل شعری شد... در سکوت شب من، موج گیسوی تو آرام نداشت برق چشمان تو پیغام نداشت... چه سرابی دارم...

 گذشته ی من گذشت،حتی می توانم بگویم در گذشت،ومن برایش ماه ها و سال ها سکوت کردم،خاطراتم را زیر و رو کردم و ای کاش های فراوان گفتم، ولی دیگر بس است، من به آرزوهای شیرین می اندیشم، من به شروعی دیگر می اندیشم. ...

     اگر این سطح پر از آدم هاست،پس چرا این همه دل ها تنهاست؟بی خودی می گویند هیچ کس تنها نیست،چه کسی تنهانیست؟ همه از هم دورند،همه در جمع ولی تنهایند،من که در تردیدم تو چطور؟،نکند هیچ کسی اینجا نیست من به آمار،به این جمع،و به این سطح‌که گویند پر از آدمهاست..مشکوکم....،نکند هیچ کسی این جا نیست،من به آمار زمین مشکوکم...،چه کسی گفته که این سطح پر از آدم هاست؟من که می گویم نیست،                   &...

 خداوندا مرا واسطه عشق خود میان آدمیان کن تا آنجا که نفرت است عشق را ارزانی کنم آنجا که تقصیر وگناه است ببخشایم آنجا که تفرقه وجدایی است پیوند بزنم آنجا که خطاست راستی را هدیه کنم آنجا که شک است ایمان بدهم آنجا که نومید است امید شوم آنجا که ظلمت است چراغی برافروزم آنجا که غم است شادی به پا کنم خداوندا باشد که بیشتر تسلی دهم تا تسلی یابم در  پی فهمیدن باشم تا فهمیده شدن در پی دوست داشتن باشم تا دوست داشته شدن زیرا با دادن است که می گیریم با فراموشی خویشتاست که خویش...

 خداوند متعال به بنده خویش فرمود: آرزو داری که با ملایک هم پرواز شوی؟ عرضه داشت: آری. فرمود:پس باید به پنج خصلت آراسته شوی : آنکه در مهرورزی همچون خورشید بی دریغ در تواضع همچون زمین خاکسار در سخاوت مانند جویبارروان فیض بخش در تسلیم و رضا بسان مرده ای بی اراده و در رازداری همتای شب تیره پرده دار و رازپوش باشی.   حدیث قدسی...

 ...

 یک دقیقه سکوت   یک دقیقه سکوت برای رویاهای شیرین کودکی ، که هرگز باز نخواهند گشت! ...